مهتاب عشق من

جهنم هم بهشت میشود
نویسنده : حسین - ساعت ٢:٥٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳٩۱/٢/٢٤
 
میدانم گناه است

اما من عاشق این گناهم!

گناه هم آغوشی با تو...

خدایا بیخیال!!

ما میخواهیم با هم به جهنم تو بیاییم...

... که قسم به خودت

با عشق

جهنم تو هم بهشت می شود برای ما...


 
 
اینجا زمین است!
نویسنده : حسین - ساعت ۱۱:٥٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۳٩۱/٢/۱٧
 
اینجا زمین است!

ساعت به وقت انسانیت خواب است!

دل عجب موجود سخت جانی است!

هزار بار تنگ میشود،

میشکند،میسوزد!

و باز هم میتپد برای اونیکه دوسش داری!‬!!!


 
 
عاشق کیست؟
نویسنده : حسین - ساعت ٢:۱٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳٩۱/۱/٢۸
 

عاشق محکومی است که محاکمه نمی شود…

دیوانه ایست که معالجه نمی شود…

بیگانه ایست که شناخته نمی شود…

سکوتی است که شکسته نمی شود…

وفریادی ایست که ارام نمی شود…


 
 
شب دیدار ...
نویسنده : حسین - ساعت ۱۱:٥٢ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۳٩٠/۱٢/۸
 

 

9.jpg

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد

همه اندیشه ام اندیشه فرداست

وجودم از تمنای تو سرشار است

زمان در بستر شب خواب و بیدار است

هوا آرام شب خاموش راه آسمان ها باز

خیالم چون کبوترهای وحشی می کند پرواز

رود آنجا که می یافتند کولی های جادو گیسوی شب را

همان جا ها که شب ها در رواق کهکشان ها خود می سوزند

همان جاها که اختر ها به بام قصر ها مشعل می افروزند

همان جاها که رهبانان معبدهای ظلمت نیل می سایند

همان جا ها که پشت پرده شب دختر خورشید فردا را می آرایند

همین فردای افسون ریز رویایی

همین فردا که راه خواب من بسته است

همین فردا که روی پرده پندار من پیداست

همین فردا که ما را روز دیدار است

همین فردا که ما را روز آغوش و نوازش هاست

همین فردا همین فردا

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد

زمان در بستر شب خواب و بیدار است

سیاهی تار می بندد

چراغ ماه لرزان از نسیم سرد پاییز است

دل بی تاب و بی آرام من از شوق لبریز است

به هر سو چشم من رو میکند فرداست

سحر از ماورای ظلمت شب می زند لبخند

قناری ها سرود صبح می خوانند

من آنجا چشم در راه توام ناگاه

ترا از دور می بینم که می آیی

ترا از دور می بینم که می خندی و می آیی

نگاهم باز حیران تو خواهد ماند

سراپا چشم خواهم شد

ترا در بازوان خویش خواهم دید

سرشک اشتیاقم شبنم گلبرگ رخسار تو خواهد شد

تنم را از شراب شعر چشمان تو خواهم سوخت

برایت شعر خواهم خواند

برایم شعر خواهی خواند

تبسم های شیرین ترا با بوسه خواهم چید

و گر بختم کند یاری

در آغوش تو

ای افسوس

سیاهی تار می بندد

چراغ ماه لرزان از نسیم سرد پاییز است

هوا آرام شب خاموش راه آسمان ها باز

زمان در بستر شب خواب و بیدار است


 
 
خیال خوابیدن ندارم ..............
نویسنده : حسین - ساعت ۱۱:۳٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۳٩٠/۱٢/٤
 

 

 

     امشب باز این چشمها خیال خوابیدن ندارند

 

                                          بازهم پنجره ی نگاهم رو به بن بست خیالم باز است

 

                                          چگونه میتوانم این دیوار را از جلوی نگاهت ویران کنم

 

                                          تا ببینی هنوزم تمام احساسم با نگاهت همساز است

 

                                          قفس تنگ است دلم مثل یک کوره ی اتیش پر درد است

 

                                          نگاهت میکنم از دور نمیبینی نگاه پر زاشکم را

 

                                          سکوت میکنم تا تو از خاموشی نگاهم به غوغای دلم برسی

 

                                          اما افسوس چشمهایت فقط کوچه ی آفتابی را میبیند

 

                                          چشمهایم را بارانی میکنم اما افسوس نگاهت

 

                                          با چتر  بسویم می آید

 

                                         خیال خوابیدن ندارم چشمهایم به امید لالایی فردا بیدار است

 

                                         و خیال خوابیدن ندارد.............................

 

                                        گفتی چه لذتی دارد اشک گرمه روی گونه ات را

 

                                        با دستای یخ زده ام پاک کنم....

 

                                        اما چه زود گونه هایم با آتش وگرمی اشک سوخت

 

                                        ونگاهت دریای موج زده ی چشمهایم را ندید   ندید                    

 

                                         خیال خوابیدن ندارم..................

 


 
 
هنر عاشقی
نویسنده : حسین - ساعت ۱٢:٢۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳٩٠/۱٠/۱٩
 

 


عاشق شدن آسان است، اما ادامه آن هنر است
عشق هدیه ای نمی دهد مگر از گوهر ذات خویش.
و هدیه ای نمی پذیرد مگر از گوهر ذات خویش.
عشق نه مالک است و نه مملوک.
زیرا عشق برای عشق کافی است.
بار زندگی را با رشته عمرم به دوش می کشم